2.จรรยาเภสัช
ผู้ที่จะมาเป็นเภสัชกรนอกจากจะต้องมีความรู้ถึงหลักเภสัชกรรมแล้ว ยังจะต้องมีคุณธรรม คือ ต้องมีจรรยาบรรที่ดีงาม ซึ่งจะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวให้ประพฤติดี ปฏิบัติในทางที่ถูกที่ควรและชอบธรรม เป็นทางนำความสุขและความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ตน จรรยาเภสัช 5 ประการ ดังนี้
2.1. ต้องมีความขยันหมั่นเพียร
หมั่นเอาใจใส่ศึกษาวิชาแพทย์เพิ่มเติม ให้เหมาะแก่กาลสมัยอยู่เสมอ โดยไม่เกียจคร้าน
2.2. ต้องพิจารณาหาเหตุผลในการปฏิบัติงานด้วยความสะอาด
ประณีต ไม่ประมาท ไม่มักง่าย
2.3. ต้องมีความซื่อสัตย์สุจริต
และมีเมตตาจิตแก่ผู้ป่วย ไม่โลภเห็นแก่ลาภ โดยหวังผลกำไรมากเกินควร
2.4. ต้องละอายต่อบาป
ไม่กล่าวเท็จหรือกล่าวโอ้อวด ให้ผู้อื่นหลงเชื่อในความรู้ ความสามารถอันเหลวไหลของตน
2.5. ต้องปรึกษาผู้ชำนาญ
เมื่อเกิดข้อสงสัยในตัวยาชนิดใด หรือวิธีปรุงยาโดยไม่ปิดบังความเขลาของตน
ความสำคัญของจรรยาเภสัชนี้ เพื่อให้เภสัชกรระลึกอยู่เสมอว่า การปรุงยา หรือ ผสมยา หรือการประดิษฐ์วัตถุใดๆขึ้นเป็นยาสำหรับมนุษย์ ต้องมีความรับผิดชอบต่อชีวิตมนุษย์ จะต้องมีความสะอาด ประณีต รอบคอบ นึกถึงอยู่เสมอว่าเป็นสิ่งบำบัดโรคภัยไข้เจ็บต่อชีวิตมนุษย์ มิใช่เป็นยาทำลายชีวิตมนุษย์ เภสัชกรจึงต้องมีจิตใจบริสุทธิ์ยึดหลักจรรยาเภสัชเปรียบเหมือนศีล 5 เป็นข้อยึดเหนี่ยวหรือเป็นกฏข้อบังคับเตือนใจเตือนสติให้ผู้เป็นเภสัชกร ประพฤติปฏิบัติในทางที่ถูกที่ควร เปนทางนำไปสู่คุณงามความดี และนำความเจริญก้าวหน้าแห่งวิชาชีพสืบต่อไปชั่วกาลนาน
